Twee maanden op Wereldreis: hoe gaat het ermee?

De afgelopen twee maanden reisde ik in drie landen, zag ik meer hondenpoep dan mij lief was en at ik bergen rijst, noodles en verse mango’s. Ik beklom vulkanen (jemig, wiens idee was dat? – maar wat een vette uitzichten!), snorkelde met schildpadden en bewonderde orang-oetans. Ik probeerde vrienden te maken met de Aziaten en slaagde daar zo nu en dan in, maar vaak zat werd mijn glimlach niet opgemerkt.

Van tevoren had ik grootste plannen: mijn leven op wereldreis met jullie delen. Maar eerlijk is eerlijk, er is helaas nog te weinig van gekomen. Druk met bovenstaande dingen, schoot het schrijven er een beetje bij in. Vandaag geef ik jullie een kleine update over wat ik de afgelopen twee maanden heb uitgespookt!

De reis begon met…

Heimwee. In een vorige blog vertelde ik hier uitgebreid over. De eerste twee weken op wereldreis waren echt ontzettend wennen. We konden ons plekje niet helemaal vinden in Maleisië. In de zin van: is dit echt iets wat we een jaar lang gaan doen? Reizen? Geen wekker? Geen verplichtingen? Maar ook: geen vrienden en familie van thuis. Geen dingen eten die we thuis lekker vinden of dingen doen die we thuis graag doen.

Maleisië was leuk en we hebben prachtige dingen gezien en fijne mensen ontmoet, maar op de een of andere manier voelde de start van de wereldreis nog een beetje onwennig. Het was nog zo groot en zo onbekend dat het wat overwelmend was. Daarnaast voelden we het niet helemaal in Maleisië. Halsoverkop vlogen we naar Indonesië. Zal het daar beter gaan?

Geurig en kleurig Indonesië

In Indonesië landden we in Yogyakarta. Een stad op het eiland Java. Druk, vies en chaotisch; dat is het beeld wat ik van een Indonesische stad heb gekregen. Maar ook kleurrijk en vol met mensen die maar al te graag een praatje met je willen maken en elke ochtend verse mango en bananen van de markt.

In Yogyakarta vonden we na wat gezoek (er zijn zóveel accommodatie mogelijkheden!) een heerlijk hostel met een privé kamer. Na twee weken een beetje zoekende te zijn geweest in Maleisië, konden we deze plek maar niet verlaten. Uiteindelijk zijn we een hele week gebleven.

Wat we gezien hebben van Yogyakarta? Niet zoveel, haha. Maar in en rondom het hostel was genoeg te beleven. We planden onze trip, maakten een leuke groep vrienden, vonden de heerlijkste eettentjes en lazen boeken op de heerlijke bank en dronken biertjes in lokale reggae barren. En oja, we bezochten natuurlijk ook de twee indrukwekkende tempelcomplexen: Borobudur en Prambanan.

De heimwee was officieel over en de trip kon beginnen!

Vervolgens zijn we nog drie weken door Indonesië gereisd waar we prachtige vulkanen hebben gezien, op afgelegen stranden hebben gelegen, gedanst, heel veel nasi goreng en gado gado gegeten, gerelaxt in onze eigen hangmatten en heel veel hondenpoep hebben ontweken op de straten.

Indonesië was mooi, maar zo anders dan ik had verwacht. Het openbaar vervoer op bijvoorbeeld Lombok is niet te vinden, waardoor je gebonden bent aan een scooter of een taxi, iets wat voor ons budget niet altijd het meest fijne was.

De Gili-eilanden, die zo paradijselijk op Instagram, Google en miljoenen blogs worden neergezet, vond ik eerlijk gezegd één ranzige boel. Zoveel afval lag er op deze eilanden.

Aan de andere kant kon je er – totaal tegen mijn verwachtingen in – met gigantische schildpadden snorkelen. Vaak zat liep ik in mijn eentje met mijn goedkope snorkelsetje het water in en ontmoette ik mijn nieuw gemaakte favoriete dier. Samen met dit langzame onderwater beest zwom ik langs het oppervlak waarbij hij naar adem hapte boven water, of zijn maaltijd nuttigde bij het koraal. En ik helemaal wild blij met een kloppend hart een mooi filmpje probeerde te maken en zo dichtbij mogelijk probeerde te komen.

Visum verlengen of doorreizen?

Na een maand Indonesië besloten we toch maar om ons visum niet te verlengen en een compleet nieuw avontuur aan te gaan. Onze plan was eigenlijk om naar China te gaan. Maar last-minute China plannen is toch wat minder makkelijk dan gedacht. We zouden eerst terug naar Kuala Lumpur moeten vliegen om daar vijf dagen lang te zijn en een visum voor China aan te vragen. Vervolgens konden we dan naar China vliegen. Dit grapje zou echter hetzelfde gaan kosten als gewoon direct vanuit Nederland vliegen. En tja, dat geld hebben we eigenlijk niet. Aziatische vluchten zijn goedkoop, maar last-minute zijn veel vluchten vaak al uitverkocht en kan het toch soms wat prijziger zijn.

Wat nu? Meteen door naar Mexico vliegen? Toch nog in Indonesië blijven? Misschien naar Borneo? Myanmar? India? Sri Lanka? Bangladesh… Letterlijk alles is langs gekomen.

Op een avond zaten we met een vriend te kletsen. We vroegen hem naar welk land in Aziē hij echt nog heen wilde.

“Vietnam!”

Vietnam?

Hm! Daar hadden we nog niet aan gedacht. Waarom niet?!

En zo belandden we een paar dagen later in Vietnam.

Een goedkope vlucht en een snelle visum-aanvraag via internet. Een printer gevonden in een mini-dorp in Indonesië om onze verplichte kost voor het visum twee uur van te voren uit te printen. Ready to board!

Zonder enig idee over het land, de cultuur, de bezienswaardigheden, belandden we in Ho Chi Minh City in Vietnam. Mijn eerste indruk over de drukte van deze stad, schreef ik al in deze blog. Mensen, kinderen, wat een scooters.

Twee weken Vietnam heeft ons geleerd dat Vietnam echt heel anders is dan Maleisië en Indonesië en dat het leuk is om zulke verschillende culturen, landschappen en smaken te proeven in een redelijk korte tijd. Vietnam heeft mij ook geleerd dat sommige mensen heel vriendelijk zijn, maar sommige ook heel erg vreemd. Oogcontact is er lang niet altijd en glimlachen op straat is sowieso iets van een andere planeet.

Het eten is lekker en vaak spotgoedkoop en ze serveren hier iets waar mijn Nederlandse hart helemaal van op hol slaat: BROOD. Vanwege de Frans koloniale tijd, is stokbrood hier een onderdeel van het Vietnamese eten. Na een maand lang nasi goreng en gado gado en alleen maar van dat vieze, witte, zoete Engelse brood, wist ik niet wat mij overkwam. Die knapperigheid van een vers gebakken stokbrood… Och, je gaat nog eens wat waarderen als je op reis bent.

Vietnam is divers en zo leuk. Allebei zijn we superblij dat we deze radicale, spontane verandering hebben gemaakt. We hebben een visum voor een maand en na dat… Dat blijft nog even een verassing. Ditmaal niet voor ons, maar voor jullie 🙂

Welk van de drie landen is jouw favoriet?

Meer lezen?

Social Check-in!
FACEBOOK
FACEBOOK
INSTAGRAM

4 Comment

  1. Van heel onze wereldreis staat Vietnam bovenaan de lijst (samen met Colombia)! Geniet er van 🙂

    1. jolande says: Beantwoorden

      Oeeh dan moet ik snel eens naar Colombia! Dankje! 😀

  2. Gave reis maken jullie! Tof om zo lekker spontaan een ander land te bezoeken. Vorig jaar deden wij spontaan zonder voorbereiding Maleisië aan, waar we wel verrast door werden. Alle landen zijn inderdaad zo divers! Vietnam is toch wel mijn favoriet!! Waar zitten jullie nu? Gaan jullie ook naar Phong Nha? En naar de rijstvelden in het noorden?? Waren wel echt mijn hoogtepunten! Heel veel plezier!

    1. jolande says: Beantwoorden

      Dankjewel voor je lieve reactie!! Ja Vietnam was echt een topper. Phong Nha hebben we helaas overgeslagen, maar Sapa in het noorden en de kalkstenen rotsen bij Ninh Binh en Halong Bay waren wel echt mijn favoriet!!

Geef een reactie