Sunday Funday: hét backpackers feest van Nicaragua!

Als je in Nicaragua bent heeft íedereen het over ‘Sunday Funday’.  Klinkt heel gezellig toch? Ik bedoel wie wil er nou niet fun hebben op zondag? Elke backpacker die je tegenkomt vraagt of je al bent geweest of wanneer je nog gaat. Ik was echter toch een beetje sceptisch van te voren, want in de gesprekken blijkt ook dat Sunday Funday niet veel meer is dan een enorm toeristische boombasta waar je met alleen maar Westerse toeristen naar Westerse muziek luistert en jezelf van bar naar bar sleept. Ja, daar kom ik toch niet helemaal voor naar Nicaragua? Die vakantie Chersonissos heb ik al een aantal jaar geleden van mijn bucketlist kunnen afstrepen…

 

… Maarrr, ik ben tóch gegaan!

Tja, hoe kan je nou het legendarische feest missen, waar letterlijk ie-de-reen het over heeft. Ook ik ben besmet geraakt met het Sunday Funday virus. Ook  al wordt het waarschijnlijk echt verschrikkelijk, dan nog steeds is het een ervaring, toch? En kan ik er op z’n minst een artikeltje over schrijven?

 

Aankomst in San Juan del Sur: de plek waar het gaat gebeuren.

Op zaterdag kwamen mijn vriendin Sophie en ik aan in strandplek San Juan del Sur. Mannen en vrouwen lopen in hun zwemkleding over straat en de locals staan achter de bars om cocktails te verkopen. Wanneer we aankomen in ons hostel is het eerste gespreksonderwerp Sunday Funday. Wie gaat er? Waarom ga je? Waarom niet? Sommige mensen zijn zelfs teruggekomen om nog een keer te gaan. Na een uur was het duidelijk: je moet wel gaan, behalve als je jezelf te oud vindt om je nog tussen de feestende 20-jarige te begeven.

 

Wat is Sunday Funday eigenlijk?

Sunday Funday is dus een feest. En een enorm grote ook. Elke zondag worden er drie bars in San Juan del Sur klaargemaakt. Om twee uur start je bij de eerste poolparty, waarna je aan het eind van de middag verplaatst wordt met busjes naar een volgende poolparty wat hoger de berg in is. Het eindigt in een bar aan het strand, waar je, als je nog op je benen kan staan tot in de vroege uurtjes kan dansen in het zand.

 

Om tien uur in de rij voor een kaartje…

Na een iets langere en leukere avond dan gepland, was ik ook met het San Juan del Sur virus besmet. Zaterdagavond was ik met wat mensen van het hostel gaan dansen bij een strand bar. En dit was zo leuk dat we helemaal vergaten dat we onze energie moesten sparen voor het legendarische Sunday Funday. Aan het eind van de nacht sleepten we ons op blote voeten naar huis om de wekker vervolgens om acht uur alweer af te horen gaan. Om negen uur start namelijk de kaartverkoop voor Sunday Funday en móet je in de rij staan. Een maand eerder had ik in Panama al gehoord dat je echt op tijd moest komen omdat het anders uitverkocht is. Moet je nagaan dat mensen in Panama, wat twee landen verderop is, je al waarschuwen over de kaartverkoop van Sunday Funday in San Juan del Sur.

Voor dertig euro (man, oh man, wat is een heel dagbudget in Nicaragua) koop je een kaartje en krijg je er een Sunday Funday shirt bij. Verder trekkend door Nicaragua kom je nog genoeg mensen tegen die deze top gebruiken als strandjurkje of om in te slapen. Soms kom je zelfs hele groepen tegen met dit shirtje aan.

Wat bleek om tien uur? Geen rij en nog meer dan genoeg kaartjes over. We hadden dus nog veel langer in bed kunnen blijven en dat heb ik dus ook gedaan toen ik eenmaal weer terug was 🙂

 

Om twee uur start Sunday Funday in hostel #1

Voordat we met ons hostelgroepje naar het eerste hostel vertrokken om te genieten van de pool party, was er een discussie over drinken. We hadden namelijk gehoord dat alles echt heel erg duur zou zijn en we zaten te speculeren dat een biertje wel tussen de 2 of misschien wel 10 euro kon kosten. Je weet het niet! Hoe veel geld moet je meenemen en wat neem je sowieso mee? We hadden gehoord dat je beter maar niks mee kon nemen omdat alles gestolen zou worden… Uiteindelijk gingen Sophie en ik met 40 dollar en blote voeten op pad. Enkel onze bikini met het Sunday Funday shirt hadden we aan. Op deze manier waren we veilig en konden we niks kwijtraken in de menigte 🙂

Het was nog even een uitdaging om van ons hostel naar het hostel te komen waar het feest startte, want man wat waren de stenen heet! Op onze blote voeten verplaatsten we zoveel mogelijk van schaduwplek naar schaduwplek.

Na een fixe controle bij de ingang op,  ja, wat eigenlijk? Want mensen met drinken mochten namelijk gewoon naar binnen… Waanden we ons een weg in het nu al drukke feest. Muntjes bleken 2 dollar te kosten en voor die 2 dollar had je al fris, bier of rum coke, dus de hele heisa over dat het zo extreem duur zou worden bleek compleet onnodig te zijn.

 

Drukte, zwembad, rum coke en héél veel bekenden

De beat bonkte luid door de mensen heen. Sommige waren nu al zatje lam aan het dansen en anderen waren gezellig aan het kletsen met jan en alleman. Binnen tien tellen zag ik al vijf bekenden en naarmate de dag vorderde had ik meerdere hostelgenootjes uit Nicaragua maar zelfs ook uit Panama weer terug gezien. Superleuk om zo aan de andere kant van de wereld te zijn en toch nog ‘bekenden’ te zien. Echt iedereen komt naar dit feest. Op een gegeven moment zit ik rustig te kletsen met mijn benen in het zwembadwater en kijk ik naar de overkant. Zie ik daar nóg een bekend gezicht. Lang loop ik te staren tot ik mij realiseer dat het een bekende uit Nederland is. Ik kan nu officieel zeggen dat ik op élke verre reis iemand ben tegengekomen uit Nederland. Bizar toch?!

Het grootste gedeelte van de dag hebben we gespendeerd met kletsen, drinken, dansen en lachen. De avond ervoor hadden we een aantal Nicaraguanen ontmoet die hier nu ook waren. Toch leuk om daar dan mee te dansen en nog een beetje het gevoel te hebben dat we in Nicaragua zijn… 🙂 Gelukkig was de muziek ook redelijk afwisselend: een aantal nummers Westerse muziek werd braaf afgewisseld met een aantal nummers Latin. Terwijl de Nicaraguanen elkaar aan het twerken waren en de westerlingen een beetje aan het stampen waren, realiseerde ik mij eigenlijk hoe leuk het hier was. Iedereen was hier namelijk met één doel: plezier hebben. Sunday Funday. Hoe kan het ook anders. Er hing zo’n gezellige sfeer!

 

Verplaatst worden naar hostel #2

Na een aantal uren het zwembad gewisseld te hebben voor de barkruk en de dansvloer, was het tijd om naar hostel 2 te gaan. Achterin de auto van onze Nica vrienden propten wij ons zodat we de lange rij voor de busjes konden omzeilen. Comfortabel was anders, met vier man in de achterbak, maar hé, we kwamen er wel!

Dit hostel leek nog groter en nog drukker en al gauw mengden we ons in het feestende publiek.

 

Het einde van Sunday Funday #3

Toen we ‘s avonds met onze blote voeten op het zand aan het dansen waren op Enrique Igleasias, realiseerde ik mij dat ik ook besmet was geraakt met het Sunday Funday virus. Hoe verschrikkelijk de attractie mij ook leek, zo leuk was het uiteindelijk in San Juan del Sur. Met mijn nieuwe Nicaraguaanse vrienden en alle backpackers die ik onderweg had ontmoet, dansten we alsof het onze laatste avond was. Mijn blote voetjes deden pijn, maar dat maakte niet uit. We gingen door totdat de laatste beat uit de luidsprekers kwam en we heerlijk op strand konden nagenieten.

 

Meer lezen?

 

Ben jij wel eens naar zo’n grote poolcrawl geweest ver, ver buiten Europa?

 

 

 

Social Check-in!
FACEBOOK
FACEBOOK
INSTAGRAM
YOUTUBE
YOUTUBE

Geef een reactie