Op safari in Oeganda | Queen Elizabeth National Park

We kennen het allemaal wel toch? Sprintende leeuwen die een groep zebra’s omcirkelen. De camera zoomt in en je ziet het kwijl van de leeuw uit z’n mond glijden. De camera zoomt uit en je ziet tientallen zebra’s in paniek door elkaar heen rennen. En dan: hap! Die vlijmscherpe tanden in die dikke ronde billen van een baby zebra. De Afrikaanse savanne druipt over van actie, van spanning en sensatie. Maar hoe is het nou als je er zelf opeens middenin staat? Ik vertel jullie vandaag over mijn allereerste safari ervaring in het Queen Elizabeth National Park in Oeganda.

 

Wilde dieren dromen van vroeger

Als jong meisje zat ik altijd al kwijlende voor de televisie. Niks liever wilde ik dan ook daar in de savanne leven, tussen alle grote wilde dieren. Apen verzorgen of met giraffes knuffelen…. Als een echte nomade leven op de Afrikaanse savanne. Maar hé, met de jaren worden we wat wijzer en in plaats van mijn complete levensstijl aan te passen koos ik er voor om maar gewoon op reis te gaan naar Oeganda. Mijn doel was mij onder te laten dompelen in de ritmische en bruisende Oegandese cultuur. Maar tussen de bedrijven door kon ik ook wel op safari gaan toch?

 

Queen Elizabeth NP in Oeganda

 

Van dromen naar realiteit: voor het eerst op safari!

Op een vrijdagmiddag stapte ik de auto in van onze gids van dit weekend: Steven. Een lokale man die met zijn eigen busje toeristen door het hele land begeleidde. Toch altijd weer extra leuk om zo’n startende business van een lokaal iemand te ondersteunen, zonder geld aan (vaak Westerse) tussenpersonen te hoeven betalen. Met ons bedoel ik overig mij en vier andere meiden die ook in Oeganda vrijwilligerswerk deden en ook wel graag het weekend ergens anders wilde spenderen dan in het dorpje.

We stapten dus de auto in, niet wetend wat te verwachten. Ook niet wetend dat ik heel veel uurtjes hobbelend op de weg zou gaan spenderen. Want ja, het Oegandese wegennetwerk is helaas nog niet bepaald geasfalteerd. Het was regenseizoen. Op zich kan er geen vergelijking gemaakt worden met het regenseizoen hier, de herfst van ellenlange dagen motregen… Nee, in Oeganda komt het gewoon met bakken uit de hemel. Voor eventjes dan. Als je geluk hebt sta je buiten omdat je dan een vollere douche hebt dan het pisstraaltje die je waarschijnlijk in je accommodatie hebt. Enige nadeel aan de regen: het blijft op de weg liggen. Naar mate er meer mensen over die weg rijden, worden de kuilen steeds groter. De diepte van de kuilen bereikt in het regenseizoen zo’n toppunt dat ik een deel van de weg gewoon letterlijk elke paar seconde met mijn hoofd tegen het plafond bonkte. Riemen kennen ze namelijk ook niet. Gelukkig ben ik niet zo hoofdpijn gevoelig en zodoende bereikte we het Queen Elizabeth National Park.

 

 

De savanne betreden van het Queen Elizabeth National Park!

Het Queen Elizabeth National Park beslaat zo’n 2.000 kilometer en wij starten helemaal in het zuiden van het park bij de Ishasha Plains. Hier doet zich namelijk een heel bijzonder fenomeen voor: Tree Climbing Lions. Say whut?!

Voor de leeuwenkenners onder ons: leeuwen horen op de grond. Die zitten niet in bomen. Leeuwen jagen tussen het hoge gras door en het enige wat ze met bomen te maken horen hebben is dat ze er onder liggen om bij te komen van hun slachtpartijen. Hier in Oeganda op de Ishasha Plains doen ze echter iets opmerkelijks: ze klimmen in de bomen. Gewoon, om uit te rusten. Of om de muggen te ontwijken. Daar zijn onderzoekers nog niet helemaal over uit.

Nu was ik nog nooit op safari geweest, zoals ik jullie had verteld. En nu ging ik dus meteen voor de eerste keer op zoek naar deze beesten. In mijn hoofd zag ik al leeuwen voor mijn neus rennen en uiteindelijk soepel klauterend in de bomen klimmen. De realiteit was helaas iets anders. Uuuuren lang hebben wij over de savanne gereden in de jeep. Om elke boom die we zagen hebben we een rondje gereden. Want ja, wie weet zie ze wel vanaf de andere kant?!

 

 

Uren op zoek naar de “Tree Climbing Lions”

Gelukkig waren die – uiteindelijke vier – uren niet helemaal verspild. In de tussentijd genoot ik van mijn eerste olifanten (reusachtig!) en groepen antiloppes (och die billetjes zijn ook zo schattig) en tjirpende onbekende vogeltjes. Actie in de tent was er helaas niet echt. Waar National Geographic ons doet geloven dat al die enorme beesten maar de hele dag op jacht zijn, is niets minder waar. Rond zonsopgang en zonsondergang heb je de meeste kans om dieren op jacht te spotten, maar zelfs dan is het moeilijk om ze te vinden. Eigenlijk chillen ze gewoon de hele dag op hun gemakje. Ook prima: want dan kan je ze wel mooi van dichtbij aanschouwen.

Eigenlijk, nu ik er over nadenk, is die rust ook het meest magische aan het hele gebeuren. Daar sta je dan, op het dak van je auto. Als je om je heen kijkt zie je niks anders dan groen/gele natuur. Als de motor van de auto wordt afgezet hoor je niks anders dan geluiden uit de natuur. Voor je neus staan wat zoogdieren te kauwen. Vaak in groepen, soms alleen. Die rust en die schoonheid. Meteen krijg ik een soort gevoel van: “hier kom ik vandaan. Dit is hoe het leven echt hoort te zijn.” Al dromend rijden we verder, op zoek naar de leeuwen.

 

 

Vier uur later is het raak. De boom is gevonden. Eindelijk. En ik tel maar liefst zeven leeuwen. Zeven!!! Zeven meer dan dat ik ooit in mijn leven had gezien. Dierentuinen buitengesloten. Ik denk dat we wel een uur lang hebben gekeken naar deze luie beesten. Af en toe gaat er een oog open om eens te koekeloeren wat wij daar deden. Maar eigenlijk liggen ze gewoon lekker te slapen. Op een gegeven moment stapt madame gracieus op en laat haar billen aan ons zien als ze over een tak naar boven loopt en vervolgens weer gaat liggen. Helaas. Geen actie in de tent vandaag. Maar toch: ik heb de koninginnen van de jungle mogen aanschouwen op nog geen tien meter afstand. WAUW!

 

 

Slapen tussen de wilde dieren

‘s Avonds rijden we over de uitgestrekte savanne terug naar het kamp. Niet wetend waar we gaan slapen wordt het langzaamaan donker. Steven heeft een verassing voor ons: we slapen midden in de savanne. Het avondeten nuttigen we rond het kampvuur waar Steven uitgebreid vertelt over al zijn ervaringen als gids. Twee uur later weet ik niet meer goed welk verhaal ik moet geloven als de ene na de andere persoon wordt opgegeten door een leeuw in zijn avonturen… Ik denk op de dag van vandaag dat hij ons nog steeds gewoon bang wilde maken aangezien we nu zelf ook midden op de savanne slapen.

We slapen in een modderen koepel, zo noem ik het maar. Enkel een bed staat er middenin en voor het huisje zit een bewaker met een AK27 op de grond. “Om de wilde dieren weg te houden,” wordt ons vertelt. Gelukkig slaap ik met één reisgenootje in bed, want ohh my, wat was ik bang. Normaal gesproken moet ik altijd ‘s nachts plassen en dit is één van de weinige avonden waar ik het gewoon de hele nacht heb weten op te houden! Gewoonweg omdat ik niet naar buiten durfde. De horror-verhalen van Steven en de “mogelijke slangen” waren er toch in gehakt. Gelukkig kan ik jullie nu met een gerust hart vertellen dat er 1) niks engs gebeurt is die avond en 2) ik mij na meerdere safari’s in de toekomst nu juist helemaal zen en veilig voel in de natuur. Gewenning, denk ik?

Als ik de volgende ochtend wakker word en in de ochtend zon naar buiten stap, kan ik enkel gelukkig zijn. Ik poets mijn tanden in het gras en voor mijn neus staat een antilope te grazen. Naast mij zit een waterpoel, waar ik de nijlpaarden hoor ronken.

 

 

Wat is de wereld toch mooi! – En Queen Elizabeth National Park in Oeganda laat het mij allemaal zien. Wat misschien nog wel het allervetste aan deze hele safari was, dat wij in de uren rijdend op de savanne gewoon geen enkele (!!!) andere auto zijn tegengekomen. Wij waren de enige van de menselijke soort in een wijde, wijde omgeving. Niks 7 auto’s om 1 leeuw! 1 auto om 7 leeuwen. Dát was zo bijzonder.

Ben jij wel eens op safari geweest? Wat was jouw ervaring er mee?! En zo niet, dan staat het vast op je bucketlist, of niet?!

 

Meer lezen?

http://mijnreisparadijs.nl/super-goedkoop-op-safari-zambia/

 

Safaritip: Fietsend door zebra’s in Lake Mburo NP | Oeganda

 

De 9 mooiste dingen in de Parel van Afrika | Oeganda

 

Social Check-in!
FACEBOOK
FACEBOOK
INSTAGRAM
YOUTUBE
YOUTUBE

2 Comment

  1. Safari is echt geweldig! Je hebt veel dieren gezien! Gaaf zeg!!!

    1. jolande says: Beantwoorden

      Ja hè! Zo tof! 😀

Geef een reactie