Waarom je nu je angsten over ontwikkelingslanden moet loslaten

De wereld is niet zo’n crazy enge plek als ze je doen geloven.

Tenminste, als ik kijk naar mijn eigen ervaring.

Als ik bijvoorbeeld kijk naar een land als Oeganda, dan is dit land niets anders dan vriendelijk en gastvrij voor mij geweest. Ik ben niet vermoord. Ik ben niet verkracht. Ik ben zelfs niet beroofd. Ik ben niet beschoten door een kindsoldaat. Of opgelicht door de corrupte politie. Het is gewoon niet gebeurd.

Ik was best zenuwachtig toen ik zelfstandig over land de grens overging van Malawi naar Zambia. Hoeveel horror verhalen had ik wel niet gehoord over oplichterij op zulke plekken? Wat als ik werd opgepakt en in een vies, klein, onmenselijke gevangenis werd gegooid? Wat als… Niks gebeurde er. Fluitend ging ik de grens over. Lachend maakte ik een praatje met de bewakers toen ze mij de weg naar een legale stempel wezen.

Ik was super zenuwachtig toen ik voor het eerst uit ging in Oeganda. Wat als ik aangerand zou worden?  Wat als ik gedrogeerd en meegenomen zou worden?  Wederom, niks van wat daar ook maar in de buurt kwam is gebeurd.

Ik was zelfs bang toen ik voor het eerst in het donker in een taxi zat in Oeganda. Maar ik was ook bang toen ik een jaar later het weer moest doen in Cambodja, hoewel het in Oeganda goed was gegaan. Hoe vaak had ik wel niet gehoord hoe gevaarlijk het wel niet is om in het donker te reizen? Wat als… Het donker is zo geheimzinnig en er kan zoveel mis gaan. Niks is er gebeurd en ik ben altijd braaf bij mijn hostel afgezet.

Tuurlijk bedoel ik nu niet te zeggen dat je in je bikini moet gaan rondhupsen in de straten van een ontwikkelingsland. Ja, je moet soms een beetje opletten. En ja, je moet je aanpassen aan de lokale gebruiken. Maar nee, niet elke plek die niet zo goed ontwikkeld of geregeld is als ons koude kikkerlandje is oorlogsgebied. Niet elke onbekende bestemming is een plek om onbekend te laten. Niet elke onbekende bestemming is het waard om maar één kan van het verhaal te geloven. Er heerst een eenzijdig beeld over ontwikkelingslanden dat ze gevaarlijk en eng zijn. Dat mensen niets anders dan arm zijn en dáarom jou wel iets moeten aandoen.

Een plek, een land, een continent, is veel meer dan dat.

“Maar ben je dan niet bang dat je ebola krijgt in Afrika?”… Lieve schatten, als je op vakantie gaat in Spanje zit je dichterbij het Ebola gebied dan als je je in Oostelijk Afrika bevind.

Wat houdt jou tegen om in een ontwikkelingsland te gaan reizen?

 Naamloos

Naamloos

Social Check-in!
FACEBOOK
FACEBOOK
INSTAGRAM
YOUTUBE
YOUTUBE

6 Comment

  1. Loes van Uden says: Beantwoorden

    Hallo Tesse,
    Goed verhaal, joh
    Ik geef je helemaal gelijk en ik hoop dat veel mensen dit lezen.
    Ikzelf ben op mijn 70ste voor het eerst alleen gaan backpacken in Thailand.
    Ook vooraf veel commentaar, maar het was heerlijk.
    Wat een avontuur en wat een aardige mensen.
    Ik wens je veel succes met deze mooie site.

    1. jolande says: Beantwoorden

      Hoi Loes,

      Wat leuk om van je te horen. En ja zo zie je maar weer: het is nooit te laat! Ik hoop dat er nog veel mooie reizen voor je gaan komen.

      Groetjes Jolande / vriendin van Tesse 😉

  2. […] Waarom je nu je angsten over ontwikkelingslanden moet loslaten […]

  3. […] Bang om naar Oeganda te gaan? Lees dan eerst: Waarom je nú je angsten over ontwikkelingslanden moet loslaten […]

  4. […] Waarom je nu je angsten over ontwikkelingslanden moet loslaten […]

  5. […] Waarom je nu je angsten over ontwikkelingslanden moet loslaten […]

Geef een reactie