Leven tussen de locals in Mexico: de eerste indrukken in Monterrey

Na meerdere plekjes in de populaire Yucatan regio van Mexico te hebben bezocht, was het tijd voor totaal iets anders! Ik vloog naar het noorden van Mexico, om een maand bij de familie van José te gaan wonen in Monterrey. Een ander klimaat, een enorme stad en echt tussen de locals leven. Vandaag vertel ik wat mijn eerste indrukken hier zijn.

Vanaf de bekende vakantiebestemming Cancun, was het maar liefst twee uur vliegen naar Monterrey. Iets wat ik maar vreemd vond. Thuis ben ik met twee uur rijden al lang en breed de grens over. In Mexico ben ik na twee uur vliegen nog in hetzelfde land!

Eenmaal in Monterrey aangekomen, haalde de moeder van José ons op met de auto en kon ik vanuit het raampje de eerste indrukken opdoen terwijl de twee voor mij druk in het Spaans aan het babbelen waren. Eén ding wat ik meteen leerde: Mexicanen praten véél. Of in ieder geval de familie waar ik nu ben. De hele dag praat het door over ditjes en datjes.

5 miljoen Mexicanen: joejoe!

Monterrey is de twee na grootste stad van Mexico. Mexico-Stad is natuurlijk de grootste! Daarna komt Monterrey met zo’n 5 miljoen mensen. Het is een echte industriestad, wat betekent: veel baanmogelijkheden voor de Mexicanen, maar niet zo interessant voor toeristen. Toch is het voor mij super leuk om mee te maken, omdat ik echt een andere kant van Mexico zie.

Privacy? Hè wattes?

Ik leef bij José’s familie thuis, waar ik gerust kan zeggen dat privacy deze maand voor mij niet zal bestaan. Op ochtend één stond de halve familie al in de kamer om zes uur ‘s ochtends (zonder te kloppen of wat dan ook), om even een praatje te komen maken. Het zusje van 7 jaar oud – die ik nog nooit eerder had ontmoet – sprong in bed en kwam tussen ons in liggen. Als ik even denk dat ik een momentje kan relaxen in de kamer, komt er wel weer iemand binnen. Nogmaals: zonder te kloppen of wat dan ook.

Gelukkig ben ik een gezelligheidsmens en vind ik het vooral leuk dat iedereen hier zich zo de hele dag met elkaar bemoeid. Het is vakantie voor de kids, wat betekent dat we de hele dag met z’n vijven thuis zijn. Papa en mama werken wel gewoon en komen pas ‘s avonds laat thuis. Mexicanen werken veel. Zes dagen per week van ‘s ochtends vroeg tot laat. Als mama ‘s avonds rond een uurtje of acht thuis komt, ploft het hele gezin aan tafel met een berg tortilla’s en wordt er een hoop gekletst.

Maar ook al werkt mama de hele dag: dat betekent niet dat ze niet betrokken is. Elk uur gaat de telefoon van José of zijn zus wel, om elkaar even te updaten. Toen José en ik drie weken in Holbox waren, belde zijn moeder ook elke avond als ze naar huis reed. Een uur lang. Elke avond. Haha!

Het Spaans-probleem

Als de hele familie bij elkaar is en tegen elkaar begint te praten (wat dus de hele tijd door is), heb ik soms het gevoel dat mijn hoofd ontploft. Spaans spreken doe ik namelijk alleen maar poquito, poquito. Gelukkig geeft de zus van José mij elke dag privé-les (een enorme luxe) waardoor ik snel leer. Daarnaast heb ik twee boeken gekocht om Spaans te leren: Harry Potter en Matilda. Twee favorieten van toen ik jong was, haha. Doordat ik het verhaal ken hoop ik dat ik het sneller zal oppakken!

Eten, eten, eten…?!

In een vorige blog deelde ik mijn zorgen over de eetgewoontes hier in Mexico en voorspelde ik dat ik tonnetje rond zou worden. Nu ga ik dat niet helemaal ontkrachten, maar er is mij wel iets opgevallen! Zoveel eten ze namelijk hier helemaal niet. Ze eten maar één keer per dag groot: de lunch (een beetje zoals ons avondeten). Als ontbijt en avondeten, eten ze meer een kleinere en snelle hap. Ze snacken nauwelijks, maar als het gebeurt dan is het wel chips of hele zoete koekjes. Fruit en groente heb ik voor mijzelf gekocht, maar wordt door hun nauwelijks (niet?) gegeten.

Wanneer de lunch gegeten wordt staat er op tafel een “normale” hoeveelheid eten. Wel zijn het voornamelijk koolhydraten. Laatst aten we pasta met aardappelpuree en gefrituurde kip. Of pizza met pasta. Of tortilla’s met kaas en avocado. Oh, en niet te vergeten: zonder een 3 liter fles cola is de tafel leeg. Ik ben de enige die hier water bij het eten drinkt.

Groot, groter, grootst!

De familie van José houdt – net als veel andere Mexicanen – van winkelen. Iedere week ga ik wel twee of drie keer naar een enorme shopping mall waar je van alles en nog wat kan kopen. Kledingwinkels die ik van thuis ken (waar alles voor goedkoper de toonbank over gaat!), maar natuurlijk ook veel winkels die ik niet ken. Ik zag winkels waar je tonnen vol met chips en snoep kan kopen (ja, in die combinatie) en een dierenwinkel met apen en krokodillen (nee, dat is niet illegaal hier).

Monterrey is een enorme stad en dat merk je aan alles. Er is súper veel verkeer en de wegen zijn hier breed. Er gaat hier zelfs een acht-baanse weg naar het centrum! Alles gaat hier per auto en dan sta je vrijwel altijd ook goed in de file. Niet iets waar ik helemaal warm van word.

Omdat er zoveel mensen zijn, zijn de plekken die je kunt bezoeken ook allemaal heel groot. Restaurants en supermarkten zijn vaak gigantisch. 20 broccoli’s in het schap? Nee hoor, reken maar gerust 200. Of bedenk eens hoe groot het schap is voor de cornflakes in de Albert Heijn. Doe dit nu keer 10. Zo lang is de cornflakes rij hier in een gemiddelde supermarkt (die door hen absoluut NIET als groot wordt gezien).

Stedelijk Monterrey versus Caribisch Mexico

Monterrey is een enorm levendige stad, vol met vrolijke mensen. Hoewel ik dacht dat ik mij op straat misschien wel onveilig zou voelen (je weet maar nooit met Mexico en dat ‘beeld’ dat het land heeft…), voel ik mij helemaal prima. Mensen hier zijn echt ont-zet-tend vriendelijk. En dat hoor je overal. De mensen uit Monterrey klagen over de de onvriendelijkheid in Yucatan. En de mensen in Yucatan aanbidden de vriendelijkheid van de mensen in Monterrey. Echt waar.

Nu zijn de mensen in Yucatan naar mijn mening vriendelijk zat en is het een veel relaxtere reisbestemming. Maar toch schaad het niet om eens naar een andere regio van dit immense land te ontdekken. Hoewel ik nog geen toeristische activiteit heb gedaan vanwaar ik denk: daarvoor moet je vanuit Nederland voor naar Mexico vliegen… Deze ervaring is natuurlijk ontzettend gaaf en maakt mijn beeld van Mexico alleen maar mooier, kleurijker, lekkerder en uitgebreider. Wordt vervolgd!

Heb jij wel eens bij een lokale familie in het buitenland geleefd?!

Meer lezen? Lees hier al mijn blogs over Mexico.

Of lees dit eens:

Social Check-in!
FACEBOOK
FACEBOOK
INSTAGRAM

1 Comment

  1. Leuk om wat meer over Monterrey te lezen. En altijd leuk om bij een familie een tijdje te blijven. Op die manier krijg je wel echt goed mee hoe in dit geval Mexicanen leven. En ook je lezers krijgen zo een indruk. Ikzelf ben ook bij een Mexicaanse familie geweest en ik mocht mee naar een familiefeest. Natuurlijk was dat even onwennig: veel nieuwe gezichten en alleen maar Spaans. Maar super tof om een heel ander leven van zo dichtbij te zien. Ga je met Oud en Nieuw ook druiven eten of een andere gewoonte die ze daar hebben meedoen?

Geef een reactie