MEXICO: Van Maya-ruïnes in Coba tot helderblauw water in cenotes

Vergeet wereldwonder Chitzen Itza even en ga naar het prachtige Coba toe! Vandaag vertel ik je meer over  deze prachtige Maya plek in Yucatan, Mexico!

Mexico: eeuwenoude Maya culturen

Wanneer je naar Mexico gaat, ontkom je niet aan de enorme geschiedenis die dit land heeft. Wist jij bijvoorbeeld dat hier 4.000 jaar geleden al de ver ontwikkelde Maya’s wonen?

Met een enorme kennis over astronomie en wiskunde liepen de Maya’s ver vooruit op de mensen van hun tijd. Zelfs de Mayakalender, die je misschien wel kent van 21 december 2012, de dag dat “de wereld zou vergaan”, blijkt de meest accurate kalender ter wereld te zijn! Alleen hadden de Maya’s niet voorspeld dat op die dag de wereld zou vergaan. Dat was een misvatting van het wereldnieuws een paar jaar geleden. De Maya’s hadden wél voorspeld dat dit een hele bijzondere dag zou zou. Voor het eerst sinds 26.000 jaar zouden zon, maan en sterren in een bepaalde formatie staan. De Maya’s zagen dit als de geboorte van een nieuwe cyclus. Dat gebeurde er dus écht op 21 december 2012.

De rijke geschiedenis van de Maya’s in Mexico

Mexico staat bekend om de Maya ruïne van Chitzen Itza. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik hier niet ben geweest. Ik ben daarentegen naar het minder toeristische Coba gegaan. Coba betekent “water bewogen door de wind”. Mooi toch? 😉

In de bloeiperiode van de Maya’s rond 400 – 600 jaar n.C. was Coba een belangrijke handelsstad. Waarschijnlijk vanwege een enorme periode van droogte was het niet mogelijk om de mensen te voeden en kwamen de mensen in opstand tegen de elite. Vanwege vluchtgedrag en moorden onderling is de Maya gemeenschap uit elkaar gedreven. Toen de Spanjaarden eenmaal kwamen zijn alle boeken verbrand en ging alle kennis verloren. Jammer.

Gelukkig kunnen wij vandaag nog wel de tempels bekijken waar de Maya’s woonden.

De ruïnes van Coba

Eenmaal aangekomen in Coba hoef ik maar een klein stukje door het regenwoud te lopen, voordat ik de eerste tempel zien. Het doet mij denken aan de tempels die ik in Cambodja heb gezien. Oude blokken stenen op elkaar gestapeld, in vormen van piramides.

Op sommige tempels mag je naar boven klimmen. Andere tempels zijn afgesloten, zodat ze niet beschadigd kunnen worden. Bij één tempel kan je zelfs helemaal naar boven klauteren. Dit is de hoogste tempel in Mexico waar je op mag!

42 meter en 123 treden verder heb je prachtig uitzicht over het regenwoud waar de tempels in staan gebouwd. Naar beneden gaan is wel iets minder makkelijk dan naar boven, zeker als je last hebt van hoogtevrees. Gelukkig hangt er een touw in het midden waaraan je je kan vasthouden als je het moeilijk vindt om je evenwicht te bewaren op de schuine treden. Met stoffige billen sta ik een tijd later weer beneden. Maar wát een toffe ervaring.

Bloed offeren aan de goden

Ook kom ik in Coba langs twee muren die vroeger als terrein voor een balspel functioneerden. Drie tegen drie speelden de Maya’s dit balspel. De bal mocht hoog gehouden worden met je heup, elleboog of knieën. Een soort van voetbal en volleybal gecombineerd?!

De speler die won mocht zichzelf offeren aan de goden, want dat was een enorme eer. De mannen haalden dan een draad vol met scherpe uitsteeksel door hun eikel heen en offerden zo hun bloed. Klinkt prettig, of niet?

Om de pijn te verzachten gebruikte de man in kwestie verdovende middelen, zoals cactus of paddenstoelen. Door het bloed te verbranden kwam er in het rook de boodschap van de goden. In combinatie met de verdovende middelen kon degene die zijn bloed had geofferd hier belangrijke informatie over zijn leven uit halen. Ik hoop dat ik in een eventueel vorig leven niet zo’n man ben geweest, lijkt mij nogal een nare ervaring 😉

Helder blauwwater in de cenote

Naast de interessante verhalen en mooie tempels, kan je afkoelen in de omliggende cenotes. Een cenote is een ondergrondse rivier. De regio Yucatan in Mexico staat bekend om deze wateren. En man, wat kunnen die cenotes prachtig zijn!

Door een klein gat loop ik via een trap naar beneden en waan mij door een grot. Uiteindelijk kom ik aan bij super helder water. Op sommige plekken is de cenote wel 30 meter diep, maar kan je nog steeds de bodem zien.

Door het gat in de grot komt net goed licht waardoor je het gevoel hebt dat je in een soort magische tafereel beland bent. De wanden hebben verschillende kleuren rood en geel en het water is blauw met een paarsachtige gloed.

Dé sprong waarvan mijn billen blauw werden

In de cenote waar ik nu ben hebben ze twee steigers gebouwd. Eén van vier en één van acht meter. Ok die van acht wordt het sowieso niet. Maar die van vier moet nog wel lukken toch?

Ik houd mijn bikini vast wanneer ik naar beneden spring en schreeuw het uit. Helaas focus ik op dat moment niet genoeg op mijn lichaam, waardoor ik net niet recht in het water kom. Mijn billen en bovenbenen klappen op het water.

Ook al was het maar vier meter, ik voel het toch. Het water werkt gelukkig verkoelend en ik blijf er nog even in dobberen. Om mij heen zwemmen wat kleine visjes.

Drie dagen later heb ik echter nog steeds pijn op mijn billen van de klas. Als ik in de spiegel kijk zie ik dat er een enorme blauwe plek op mijn linkerbil zit. Erg charmant dus als ik in mijn bikini vervolgens op het strand van Playa del Carmen lig. Not 😉

Wil jij naar Mexico?

(Ik vloog voor 350 euro retour, geen grap!)

Handige links voor Mexico

Meer lezen? Lees hier al mijn verhalen over Mexico.

Of lees dit eens:

Alleen op reis: Kerst aan de Caribische kust in Mexico

 

 

Social Check-in!
FACEBOOK
FACEBOOK
INSTAGRAM
YOUTUBE
YOUTUBE

Geef een reactie