Ik Dacht Dat Ik Dit Nooit Zou Zeggen (Resort v.s. Backpacken)

Ha. Het gevoel is er uit. Ik dacht nooit dat ik er zo over zou denken, maar ik moet toch bekennen: ik ben om. Twee weken geleden lag ik met mijn luie reet op een kingsize bed op het strand in Mexico. Als ik zin heb in een cocktail, hoef ik er niet eens voor op te staan. Hij wordt gebracht. Mét ijs en extra alcohol. Nacho’s in overvloed. Ik kan zelfs onbeperkt sushi eten. Een bubbelbad in mijn kamer. De Mexicaanse zon op mijn hoofd. Ben jij verbaasd dat ik dit héérlijk vond? Jij misschien niet: maar ik wél! Vandaag lees je waarom ik zo verbaasd ben over het feit dat ik vakantie vieren in een luxe resort echt optimaal genieten vond!

 

 

Ik ben namelijk een echte backpacker. Ben jij vaker op Mijn Reisparadijs? Dan weet je dat misschien wel. Ik vind het heerlijk om mij met mijn tas op mijn rug van plek naar plek te verplaatsen. Te slapen in verrotte hostels met mijn oordoppen in en slaapmasker op om nog iets van slaap mee te krijgen. Elke ochtend pannenkoeken of toast bij het ontbijt te eten. In volgepropte bussen te zitten met kippen en baby’s op mijn schoot. Tien pinautomaten langs te moeten gaan voordat mijn pas eindelijk geaccepteerd wordt. Zelf een varken te slachten om tot avondeten te komen. Naar een lokale markt gaan en te concluderen dat ik wéér rijst met tomatensaus moet eten omdat er niks anders te vinden is. Malaria krijgen. Buiktyfus krijgen. Lachen met kinderen die zo’n armoedig leven lijden dat je je voor alles in je leven gaat schamen wat je ooit hebt gekocht. Huilen omdat het te heet is om met je backpack door een tropisch regenwoud een berg op te lopen. Zwemmen in een meer vol met Billharzia. Poepen boven een gat vol met vliegen. Kokosnoten drinken. Slingeren aan een liaan. Een luipaard onder mijn auto zien lopen. Gebeten woorden door mega mieren. Opgezogen te worden door bloedzuigers. Olifanten wassen. Naar de kerk gaan en er van verdacht worden dat je de duivel bent. Achterop een scooter zitten met nog drie anderen. Streetfood eten voor twee euro. Verdwaald zijn in een zanderig minidorp. Uren lopen door het regenwoud om vervolgens in een hangmat te moeten slapen. Slapen onder de sterrenhemel. Dansen met mijn blote voeten op het strand.

Ja. Dát is waar ik van hou.

En ik kan me zo voorstellen dat je van meer van de helft van de lijst denkt: wháaat. Hoe kan je dát nou leuk vinden?

Het reizen. Het op avontuur zijn. Zelf nieuwe dingen ontdekken. Honderd dingen op je lijstje hebben staan om te bezoeken, maar er uiteindelijk maar twee kunnen bereiken omdat de bus veel te langzaam is omdat hij overal stopt en je geen geld hebt om een taxi te betalen. Ik hou van low-budget reizen. Backpacken. Deels omdat het een kick geeft en het je dicht bij de lokale bevolking brengt. Maar deels ook omdat ik met mijn beperkte budget gewoon zoveel mogelijk wil zien van de wereld. Ontwikkelingslanden trekken mij vanwege de cultuur, maar ook vanwege het prijskaartje. Hostels trekken mij vanwege de mensen, maar ook vanwege de goedkope bedden. Een reisstijl past zich al snel aan aan je eigen interesse, maar ook aan je tijd en natuurlijk je budget.

 

 

Nog nooit eerder had ik in luxe resort geslapen of überhaupt iets meegemaakt wat een ‘all-inclusive’ ervaring was. Verder dan onbeperkt sushi en tapas eten ben ik niet gekomen. En de vakanties met mijn ouders die vanuit hun portemonnee mij en mijn broer elk jaar weer meenamen naar de meest mooie plekjes in Europa. Genietend van de prachtige bergen en natuur. Maar nooit hebben ze ons meegenomen naar een all-inclusief resort (iets wat ik ze overigens niet kwalijk neem, begrijp mij niet verkeerd). Zoals je hier kan lezen is mijn liefdesleven ook niet zo geslaagd dat een rijke sjeik mij naar een super deluxe hotel mee neemt. Ja en zelf die tientallen euro’s neer tikken als ik van dat geld ook een maand kan backpacken? Nee, bedankt.

Maar nu had ik afgelopen maand toch de kans om een week in een all-inclusief over de kop gekukeld luxe resort te zitten, in Mexico. Vanwege een opdracht via Mijn Reisparadijs mocht ik gaan bloggen over twee prachtige resorts. Gratis en voor niks mocht ik eens genieten van deze unieke verwen ervaring.

 

 

Toen ik de eerste dag aankwam dacht ik echt: HELP! Waar ben ik beland? Het resort blijkt geen resort te zijn zoals het in mijn hoofd staat vormgegeven. Het lijkt wel een dorp! Het duurt mij tien minuten om van mijn appartement achterin het terrein naar het strand te lopen. Onderweg passeer ik andere kamers en restaurants en entertainment gelegenheden. Een super deluxe spa en meerdere cocktailbars. Op mijn kamer staat champagne klaar en het bed is vol gestrooid met rozenblaadjes. Man, hoe luxe wil je het hebben? Roomservice is 24/7 beschikbaar en als ik zou willen zou ik de hele dag onbeperkt sushi in mijn bed kunnen bestellen. Ja, dus ook om drie uur ‘s nachts. Op het strand lig ik heerlijk onder het zonnetje, of op een kingsize bed onder een palmboom. Vanaf het ontbijt drink ik Bloody Mary’s en ‘s avonds verwen ik mijzelf met een avondshow vol met dans en muziek. Ik waag me zelfs aan de salsa les die wordt aangeboden.

 

 

Maar guess what? Zo ongemakkelijk als ik er de eerste twee dagen nog bij liep, zo thuis voelde ik mij er vervolgens. Man, wat is dit heerlijk! Dit is écht vakantie vieren. Oké, je moet niet in de waan zijn dat je de Mexicaanse cultuur gaat leren kennen, want veel verder dan de glimlachende barmannen en kinderdiscovrouwen kom je in het resort niet. Maar het is wel echt helemaal ontspannen. Waar ik aan het begin van de week nog dacht: wat is dit overdreven en wat zonde dat ik “Mexico” nu niet zie… Kon ik dit gevoel uiteindelijk loslaten en echt genieten van een heerlijke vakantie. En dat mag ook best, toch?

Ik ben iemand die zich best wel eens druk kan maken over de wereldproblematiek. Dit klinkt misschien heftig, maar dat is wel zo. Mijn eerste verre reis was naar Oeganda en tja, dat heeft mijn beeld over de wereld natuurlijk wel vormgegeven. Ik ben mij er heel vaak bewust van hoe veel geluk ik heb gehad en als ik op reis ben probeer ik dat altijd zoveel mogelijk te verbergen door ook mee te eten op straat en niet met mijn geld te koop te lopen. Ik weet niet, het voelt gewoon ongemakkelijk. Ik heb mij nooit echt kunnen overgeven aan het leven van een luxepaardje en nu ik dit voor het eerst echt zo in mijn schoot geworpen kreeg, kan ik niet anders zeggen dat ik er erg van heb genoten. Erg? Of niet? Ik weet het niet. Ik weet alleen dat het echt heerlijk was om onder de Mexiaanse zon met een heerlijke cocktail te genieten en ontsnappen van de school en werkstress thuis en de herfstige regenbuien. Ja, het is niet nodig en het had ook best allemaal wat minder gekund. Maar het was wel echt óntzettend lekker en ik moet zeggen: ik kan er weer helemaal tegenaan in Nederland.

 

 

Nu ben ik benieuwd: ben jij een echte budget backpacker of hou jij ook wel van wat luxe op z’n tijd?

Wil jij ook eens heerlijk in een resort in Mexico genieten van het relaxte leven? Check dan de Sandos hotels in Playa del Carmen en Cancun. Echt waar: ik heb hier intens genoten! Prachtige hotels met een enorm goede service en heerlijke faciliteiten (ik had zelfs een bubbelbad met champagne in mijn kamer ;)). De hotels zijn ook te boeken via Tui.

Aangezien ik meerdere negatieve reacties heb gekregen op dit bericht vanwege de commerciele lading die het zou hebben, wil ik daar graag nog wat over toelichten. Niemand heeft mij gevraagd om dit artikel te schrijven of mij hier voor betaald. Ik vond het zelf een interessante ervaring en daarom heb ik er over geschreven. Net zoals ik zo nu en dan naar leuke hostels link of naar leuke duikorganisaties. Puur omdat ik er tevreden over ben en dat graag met jullie deel. Zelf vind ik het ook fijn als ik blogs lees dat er gelinkt wordt naar de plekken waar ze zijn geweest! Hoop dat dit de lading van dit artikel voor sommigen van jullie wat verduidelijkt!

 

Deze heerlijke foto’s zijn overigens gemaakt door mijn reisbuddy en topfotograaf Sophie. Check hier haar Instagram.

 

Meer lezen?

“Ik denk nog dagelijks terug aan deze deugnietjes” | Straatkinderen in Oeganda

 

IK HEB EEN REIS NAAR MEXICO GEWONNEN

Waarom je nu je angsten over ontwikkelingslanden moet loslaten

 

 

Social Check-in!
FACEBOOK
FACEBOOK
INSTAGRAM
YOUTUBE
YOUTUBE

4 Comment

  1. Leuk om je ervaringen te lezen! Ik kan niet echt kiezen tussen of echt backpacken of meer luxe. Het ligt een beetje aan de bestemming denk ik. Ik kan me namelijk best voorstellen dat mensen het ook wel eens fijn vinden, zo’n resort. Toen ik op de Malediven was, was er ook geen andere manier om daar relaxt te zijn (we gingen er trouwen) en kon ik me goed overgeven aan alle luxe. Toch blijft het avontuur bij mij dan wel kriebelen. Op zoek naar een tripje, ergens heen, iets willen ontdekken. Ik kan niet fulltime met een boekje aan een zwembad liggen. Behalve dan toch op de mooie Malediven. Maar ik geloof niet dat ik er nog eens voor zou kiezen. Als het om luxe gaat, heb ik net zo lief ergens een eigen bungalow met zwembad. Dan moet ik wel zelf opstaan voor de cocktail, maar he, het is vakantie, dus ik heb alle tijd.

    1. jolande says: Beantwoorden

      Ha Lizette, super leuk om van je te horen! Ik denk inderdaad dat het heel erg aan de bestemming ligt. Kan me voorstellen dat je als je gaat trouwen heerlijk van de luxe hebt genoten. Klinkt geweldig op de Malediven! En inderdaad, het avontuur blijft kriebelen. Ik heb daarom na het week resort ook een heerlijk weekje nog gebackpackt en dat was ook echt heel erg leuk! Lekker zelf op avontuur. En absoluut, luxe is er in zoveel verschillende soorten maten. Een privé hutje aan het strand of in de natuur is inderdaad echt helemaal het einde 🙂

  2. Piet says: Beantwoorden

    Leuk deze blog te lezen 🙂 En waarom zou je niet zo een keer mogen genieten? Waarom zou het ook niet commercieel mogen zijn? Er zijn bloggers die dat veel doen en met betaling. In Nederland, maar absoluut ook buiten Nederland. En ik ben nog steeds een backpacker ook al ben ik de 60 gepasseerd. Zelf zou ik niet naar een resort gaan, maar wanneer het betaald wordt? Waarom niet!
    Groetjes,
    Piet

    1. jolande says: Beantwoorden

      Ha Piet, wat leuk om van je te horen! Inderdaad, dat dacht ik dus ook! En mij leek het juist leuk om ook eens die ervaring te delen omdat het voor mij dus eigenlijk zo ‘uit mijn comfortzone was’ en ik er echt aan moest wennen. Maar was uiteindelijk echt genieten! Maar volgende keer ga ik inderdaad ook gewoon weer backpacken hoor! 🙂 Tof om te horen dat jij dat ook zo leuk vindt!

Geef een reactie