Hoe steek je een straat over in Azië?

“Hoe kan ze hier nou een blog over schrijven?” denk je nu vast. Hoe steek je een straat over in Azië. Je kijkt links, rechts, wacht op het groene licht en gaan. Toch? Nee hoor. Zo simpel is het niet. Vandaag neem ik je mee in deze ultra handige ‘hoe-overleef-jij-het-verkeer-in-Azië-gids. Zo overleef jij de straten van Azië en loop jij door de betonnen jungle als een echte local. Bedanken mag later. 

Even een uitstapje terug naar Nederland.

Want wij denken dat wij zo’n georganiseerd landje zijn. Ik weet niet waar jij woont, maar ik woonde de afgelopen jaren in Utrecht. Helemaal gewend aan het verkeer hier, fietste ik razendsnel door de stad. Tringtring hier, inhalen daar, af en toe misschien je hand uitsteken en af en toe voor het rode licht wachten. Maar meestal gewoon trappen en gaan.

José (aka mijn Mexicaanse vriend), snapte er niks van. Hij had een aantal jaar in Oostenrijk gewoond, waar alles volgens de regels ging. Van Nederland verwachtte hij natuurlijk niets anders. Gelijk heeft hij ook: want we weten allemaal dat we in Nederland DOL zijn op regels.

“Iedereen is zo careless hier,” of “LEVENSGEVAARLIJK!” riep hij als ik weer eens door het rode licht sjeesde om net op tijd de overkant te halen voordat de stadsbus het hoekkie om kwam.

Ik ben gewend aan het verkeer in een Nederlandse stad, maar voor een buitenstaander kunnen die fietsen nogal wat overweldigend overkomen.

Nu terug naar Azië.

Afgelopen ander halve maand zijn José en ik op een aantal hele drukke plekken geweest: Kuala Lumpur (Maleisië), Yogyakarta (Indonesië), Bali (we weten allemaal wel waar dat ligt) en nu zijn we zojuist aangekomen in Ho Chi Minh (Vietnam).

(De trouwe volgers die denken nu: VIETNAM?! Daar ging ze toch helemaal niet heen. Klopt. Hier ligt ik jullie een volgende keer over in 🙂 Maar voor nu. Focus. Hoe steek je een straat over in Azië.)

Nu ben ik gaan reizen omdat ik van de natuur houd. De prachtige rijstvelden, heuvels en bergen, oceanen om te snorkelen en bossen om in te wandelen. Azië heeft dit allemaal te bieden en dat is ook één van de redenen dat we besloten hadden om hierheen te komen.

Daarnaast heeft Azië ook iets anders te bieden, maar waar we niet per sé ons vliegticket voor hebben geboekt, maar waar je niet omheen kunt (lopen). Mensen. Mensen. En mensen. (Begrijp mij niet verkeerd, ik ben dol op andere culturen, maar ik heb het over het bizar grote bevolkingsaantal wat hier rondloopt). 

De wereld is overbevolkt? Start alsjeblieft in Azië. Deze kleine bevolkingsgroep, die er zo onschuldig, schattig en lief uitziet, krioelt als mieren over elkaar in de grote steden.

Scooters. Scooters. Getoeter. Scooters. Getoeter. Getoeter. Een oude vrouw met vier boodschappentassen er tussendoor. Kleine kinderen die net hebben leren staan, balancerend op de achterkant van de scooter. Een man die nog net niet met zijn ogen dicht en twee telefoons tegen zijn oor met een auto door het verkeer racet. Linksaf op de verkeerde baan? Maakt niet uit. Rechtsaf ook niet. Ook niet als bij jou het stoplicht op rood stond. Of groen. Waarom staan die stoplichten er eigenlijk?!

Aan cultuur heb je in ieder geval genoeg. Op elke vierkante millimeter kun je ze opsnuiven. Die Aziaten.

Hier in Taiping in Maleisië lijkt het nog rustig …
Lekker druk in Ho Chi Minh

Maar hoe ga je hier nou mee om? 

Eigenlijk is er maar één tip: vind een local aan de kant van de weg. Hier slaag je gegarandeerd in. Ze zijn er genoeg en ze zijn waarschijnlijk kleiner dan jij. Gedraag je als een parasiet die op zijn gastheercel gaat zitten (volgens mij heb ik niet goed opgelet in mijn Biologie lessen, maar je snapt mij wel – toch?). Neem een klein beetje meer afstand (tien centimeter is genoeg). Sta schouder aan schouder en beweeg je voort in precies hetzelfde tempo als je buurman. Stapje voor stapje. Blik vooruit. Laat je niet kennen. Je hartslag voelt je buurman toch niet.

Ja er zullen scooters links, rechts, voor je en achter je vlak langs je heen rijden. Ja, je zult de hitte van de uitlaatgassen voelen. Ja, je zult misschien een propje tegen je gezicht aan krijgen dat uit het raam van een voorbij rijdende auto wordt gegooid. Ja, je zult de behoefte krijgen om dat kind achterop de scooter een steuntje te geven om te blijven staan.

Maar je hebt maar één doel. Schouder aan schouder blijven met die local. Totdat je de overkant van de weg hebt bereikt en je weer kunt adem halen en je eigen weg kunt volgen.

Volg de oma!!
Even karretje door het drukke verkeer duwen – geen probleem in Ho Chi Minh in Vietnam

Je hebt het gedaan. Het is je gelukt. Zonder schrammen heb je die weg getrotseerd. Voor even kun je ademhalen. Want over tien meter… Is er weer een ander kruispunt waar het feest opnieuw kan beginnen.

Ook zo’n fan van het verkeer in Azië? 🙂

Meer lezen?

 

 

Social Check-in!
FACEBOOK
FACEBOOK
INSTAGRAM

Geef een reactie