Alleen op reis: Kerst aan de Caribische kust in Mexico

Kerst. Het is altijd zo’n dingetje, vind je niet? Ik vier het ieder jaar met mijn familie. Soms bij ons thuis en soms bij andere familieleden thuis. Drie dagen eten. Films kijken. De hele dag door “All I want for christmas is you” luisteren. Lichtjes in het huis hebben hangen. Nog meer eten. Spelletjes spelen. Ik ben er gek op! Dit jaar vierde ik kerst voor het eerst niet thuis. Voor het eerst had ik mijn winterjas niet aan en won ik niet alle spelletjesavonden met mijn familie. Voor het eerst vierde ik kerst in de zon. In Mexico. Aan de andere kant van de wereld én alleen. Zonder vrienden en familie van thuis. Hoe was dat?

 

Ja hoor, ook in tropisch Mexico hebben ze kerstversiering!

 

Terug naar Isla Holbox in Mexico

Vorige maand had ik de kans om naar Mexico te gaan voor een schrijfopdracht. Een week lang in een resort plakken aan de Caribische kust in Mexico. Prima toch? Ik plakte er nog een weekje achteraan om te backpacken en ging onder andere naar het tropische eiland Holbox. Ik vond het er heerlijk en was meteen verliefd op de relaxte vibe die er heerst.

Holbox is vol van leuke eettentjes, beschilderd met prachtige kunstwerken. Voor een paar euro eet je heerlijke verse vis. Met een biertje gemixt met Clamato (tomatensap) loop ik over het strand om naar de de zonsondergang te kijken. ‘s Avonds sta ik met mijn blote voeten in het strand te genieten van de reggaeton en tequila. Dat werk. Ik vond het (voor de zoveelste keer) weer lastig om terug naar huis te moeten. Maar de realiteit hakte er thuis meteen weer in met school, kou, werk en mijn lieve vrienden en familie. Totdat ik wat aan het chatten was met iemand van het hostel waar ik in Holbox sliep: “Kom kerst gewoon hier bij ons op het eiland vieren!”

Ach ja, en wie ben ik om dan nee te zeggen?!

Natuurlijk: geld, tijd, familie. Alles zoefde door mijn hoofd. Maar binnen een uur had ik zo’n goedkoop ticket gevonden dat ik er niet meer omheen kon. YOLO. Let’s go! 10 dagen terug naar mijn paradijsje. Zou het net zo fijn zijn om er weer te zijn? En helemaal nu met de feestdagen?

 

De Dom van Keulen. Prachtig verlicht! En daarnaast stond een hele gezellige kerstmarkt vol met plekken om glühwein te drinken.

 

Stop-over in Keulen

Toen ik mijn ticket geboekt had was het nog maar een paar dagen totdat ik zou vliegen. Ineens voelde het zo snel. Ik miste de plek de afgelopen weken behoorlijk, maar als ik had geweten dat ik zo snel terug ging had ik mijzelf al dat leed kunnen besparen 😉 Het ticket dat ik had gevonden vloog vanaf Keulen. Lucky me dat ik iemand afgelopen zomer in Panama heb ontmoet die in Keulen woont. Nooit meer had ik haar gesproken na de reis, maar hulde aan Facebook dat we toch nog contact konden hebben. Ik stuurde haar een berichtje en een halfuur later was ik verzekerd van een slaapplek. Bijzonder toch dat dat zomaar mag? Zo gastvrij van haar! ‘s Avonds in Keulen liepen we nog over de kerstmarkt om toch nog een beetje het kerstgevoel voor mij hoog te houden. Met een biertje praatten we bij over onze tijd in Panama. Super gezellig!

 

De gasten van het Tribu Hostel in Holbox. Ik kijk niet erg charmant. Maar h;e, ik draag toch mooi wel een enorme sombrero.

 

Kerst vieren op een tropisch eiland

En dan, na een dikke tien uur durende vlieg-rit zette ik weer voet aan wal in Mexico. Regelrecht ging ik terug naar het eiland. Toen ik eenmaal op de ferry zat in het donker en de enorme sterrenhemel boven mij zag en de wind door mijn haren voelde blazen, wist ik dat het de goede beslissing was geweest. Ja. Ik was alleen. En ja, het was fijn geweest om bij mijn familie te zijn deze dagen. Maar stiekem gaf dat moment mij zo´n vrij gevoel en vond ik het heerlijk om daar in mijn eentje van te genieten.

Eenmaal op het eiland aangekomen, was het aanzicht van de kerstsferen hilarisch. Zo bizar om al die gekleurde lichtjes en versierde kerstbomen in de tropische zon te zien.  Op sommige plekken waren zelfs de palmbomen versierd met kerstverlichting! De dagen op het eiland vlogen voorbij en algauw was het kerstavond. Slik. ´s Ochtends lag ik nog heerlijk op het strand met een boek en ´s avonds werd er een kerstdiner georganiseerd in het hostel. Een Franse reiziger die ook kok is kookte voor alle 50 mensen in het hostel. Drie dagen was hij er mee bezig geweest en man, wat was het lekker! En hoewel ook het hostel helemaal versierd was in kerststijl en er kerstmuziek op stond, voelde het niet als kerst. Ik heb een super gezellige avond gehad, mét kerstmuts, maar tja, kerst betekent voor mij toch echt meer dan alleen lekker eten, kerstverlichting en muziek. Het betekent bovenal familie.

 

Uitzicht vanaf de Maya tempels in Ek Balam in Mexico!

 

Op reis op eerste kerstdag

Op eerste kerstdag stond er geen kerstontbijt voor mij klaar, zoals het normaal altijd thuis is. Ik at nacho´s en taco´s als ontbijt/lunch en na wat uurtjes op het strand gelegen te hebben stapte ik aan het eind van de dag met iemand van het hostel op de boot. Een paar dagen van het eiland af, naar Valladolid. Een oud-koloniaal stadje. Hier bezochten we prachtige Maya tempels en zwommen we in een heerlijke cenote (een grot met water). ‘s Avonds was het tijd voor het welbekende kerstdiner. Thuis bij mijn familie stonden de verschillende gangen en lekkernijen al op tafel. Wij konden echter niet veel meer vinden dan de Domino’s in het stadje wat open was op eerste kerstdag.

Ik ga toch geen pizza van de domino’s eten met kerst?!

We besluiten om eerst nog maar even een drankje te doen in een barretje zodat we er nog even over na kunnen denken wat we willen eten. Als we vervolgens echter over straat slenteren komen we echt tot de conclusie dat de Domino’s de enige optie lijkt te zijn. Rustig lopen we door de bochtige straatjes en passeren we de koloniale gebouwen. Als we eenmaal voor de pizzatent staan, blijkt hij net gesloten te zijn. Nee!

Wat nu?

We slenteren over het plein in het midden van het stadje. Een enorme kerk wordt verlicht en op het plein ervoor zitten de mensen gezellig op bankjes te genieten van de rust. Er is nog één kraampje open: eentje die crêpes maakt. We zijn helaas niet de enigen met het kerstdiner probleem en zodoende staan we een uur in de rij. Voor een pannenkoek. Als kerstdiner. Ja. Echt.

Een uur en zere voetjes later stop ik de pannenkoek in mijn mond. Mét Edammer kaas en Nutella erop. Voelt toch een beetje als thuis, niet? Het was de lekkerste pannenkoek die ik ooit had gegeten, maar misschien kwam het door de honger die ik had. Als we terug naar het hostel lopen halen we nog een zak chips en cola als toetje. Magisch kerstdiner, niet?

Maar ach. Ik ben tenminste wel in Mexico 🙂

Hoe was jouw kerst? Heb jij het ooit wel eens alleen, op reis, gevierd? Ik ben de afgelopen dagen zoveel backpackers tegengekomen die hun kerst thuis ook hebben ingeruild voor een heerlijk reisje.

 

Meer lezen?

Op reis genieten van het nu is zoveel makkelijker dan thuis. Of niet?!

Terug in Nederland na reizen? Zo voelt dat!

5 dingen die tijdens het reizen anders zijn

Social Check-in!
FACEBOOK
FACEBOOK
INSTAGRAM
YOUTUBE
YOUTUBE

Geef een reactie