10 dingen waarom ik zo gelukkig was tijdens mijn vrijwilligerswerk in Oeganda

Op deze paasochtend sta ik heerlijk met mijn theetje in de tuin van mijn ouders. Ze wonen in een wat kleiner dorpje en met de ochtendzon kan ik heerlijk van de rust genieten. De geur van het paasvuur van een dorp verder vliegt bescheiden langs. De vogeltjes fluiten, de haan kukelt en er zijn nog nauwelijks auto’s op pad. Wanneer ik mijn ogen sluit waan ik mij weer even in Oeganda.

Hier stond ik ook altijd buiten, midden in de ochtendzon. De geur van verbrand plastic vermengde zich met de geur van de tropische natuur. Het gras nog nat en tropische vogels boven mijn hoofd. Geen getoeter van de stad, maar geluiden van de wind die blaast en tjirpende vogels om mij heen.

Minutenlang kan ik in deze droombom van geluk blijven zweven. Algauw ging ik nadenken wáárom ik zo gelukkig in Oeganda was.

Met het einde van mijn studie inzicht (jippie, nog twee maanden!) en een wereldreis voor onbepaalde tijd naar onbekende plekken op de planning had ik zin om eens flink een potje te reflecteren waar ik nou echt gelukkig van word. Om dat te doen gebruik ik de periode dat ik vrijwilligerswerk in Oeganda deed. Hier was ik namelijk heel erg gelukkig. Via een aantal factoren kan ik jullie (en mijzelf 😉 ) uitleggen waarom ik daar zo gelukkig was. Hopelijk kan ik dit vervolgens gaan toepassen en jullie misschien ook wel!

1. Ritme

In Oeganda zat ik heel erg in een ritme. Iets wat bij mij in Nederland nog wel eens totaal anders kan zijn. Vanwege de gebrekkige voorzieningen van elektriciteit en het feit dat het niet altijd even veilig is laat op straat, sliep ik vaak al ergens tussen 9 en 11 uur ‘s avonds. Elke ochtend stond ik op met het daglicht, rond een uurtje of 6/7/8. Drie maanden lang dit ritme te hebben gehad, ook in de weekenden, heeft voor een bepaalde rust in mijn lichaam gezorgd. Minus een enkele uitspatting van uitgaan dan. Maar dit was meestal één keer in de maand. Leven met het daglicht en op een vaste tijd dingen doen, zorgt voor innerlijke rust en… geluk!

2. Simpele dagbesteding

De dagen in Oeganda waren meestal heel simpel ingedeeld. Ik stond op, maakte een ontbijtje. Liep naar mijn vrijwilligerswerk. Daar ging ik in een rustig tempo wat dingen doen. Rond een uurtje of vier liep ik weer naar huis. Ging naar de markt om wat eten te kopen. Ik kookte mijn avondmaaltijd en fabriceerde een heerlijke fruitsalade. ‘s Avonds was ik vrij. Ik vond het heerlijk om ‘s avonds mijn wasje te doen in een emmer. Lekker mijn vieze ondergoed en met smurrie besmeerde sokken zien schoon te krijgen in een teiltje water. Dit kon zo maar een uur duren. Vervolgens vroeg naar bed.

Het klinkt misschien wat saai en aan het begin moest ik er ook echt heel erg aan wennen. Maar na een paar weken komen je gedachten ook in ‘rust’ stand. En dat is heerlijk! Waar ik de eerste twee weken nog lekker op zijn Nederlands ‘alles uit mijn dag wilde halen’ en van de ene kant naar de andere kant vloog en compleet gefrustreerd was op het tráge Afrikaanse ritme… Kon ik dit na twee weken loslaten en genieten van het trage ritme en de simpelheid ervan.

De aankomende twee uur heb ik tijd om naar de markt te gaan. Prima. Daarna heb ik twee uur om te eten. Heerlijk. Verder moet je niks. Geweldig!

3. Avontuur in de weekenden

Dat die simpelheid zo fijn was gedurende de week, kwam ook door de chaotische en avontuurlijke weekenden. Rust en simpelheid is goed voor de geest en het lichaam, maar een klein beetje avontuur zo nu en dan houd je levend! In de weekenden verliet ik mijn rustige dorpje voor een opgepropte minibus en deed ik de vetste dingen. Voor het eerst op safari, berggorilla’s bezoeken, en deed ik nog tal van andere vette dingen in Oeganda.

4. Nieuwigheid

Heerlijk vond ik die weekenden en het leven in Oeganda. Alles was namelijk nieuw! Voor het eerst maakte ik een reis buiten Europa (lees hier hoe ik dat vond!). Voor het eerst stond ik midden in een compleet andere cultuur en natuur. Elke dag keek ik mijn ogen uit en moest ik lachen om de meest simpele dingen. Gewoonweg omdat ze anders waren. Ik hield van die nieuwigheid en die frisse kijk die je er van krijgt op de wereld.

5. Betekenisvol werk

Daarnaast was ik dagelijks met vrijwilligerswerk bezig, waar ik heel gelukkig van werd. Elke dag leerde ik nieuwe dingen bij. En samen met de mensen daar zorgden wij ervoor dat mensen in afgelegen dorpen een betere levensstandaard krijgen. Samen met anderen de wereld een stukje beter maken, daar ligt een hele grote zingeving voor mij in. Ik ging elke dag met plezier naar mijn werk en kwam uitgeput, maar voldaan terug. Twijfel jij om vrijwilligerswerk te gaan doen? Lees hier mijn artikelen over vrijwilligerswerk. Betekenisvol werk is voor mij heel erg belangrijk om mij goed te voelen.

6. Gepassioneerde collega’s

Naast dat ik het werk ontzettend leuk en zinvol vond, was ik ook gek op mijn collega’s. De lokale bevolking was super gepassioneerd en lieten dat extra enthousiasme opvlammen. Samen met gepassioneerde mensen aan een gemeenschappelijk doel werken is enorm bevorderend voor mijn gemoedstoestand. Absoluut een factor die mij gelukkig maakt!

7. Leven in een community

Naast mijn leuke collega’s, was ik ook heel erg blij met mijn huisgenoten. Ik sliep in een huisje in het dorp en deelde dit met Nederlandse vrijwilligers en wat lokale mensen. Elke dag dezelfde mensen, saai? Ja, misschien na een lange tijd. Maar stiekem vond ik het hartstikke fijn en gezellig. Je doet en deelt alles met elkaar. Je zorgt samen ervoor dat er weer elke dag eten op tafel staat en dat het huis netjes is. Ik sliep met een ander meisje op mijn kamer. Voordat ik wegging dacht ik echt dat ik dat heel erg vermoeiend zou vinden. In Nederland vind ik het echt heerlijk om mijzelf af en toe in mijn kamer op te sluiten. Maar eerlijk gezegd heb ik dat daar geen enkel moment gehad. Op een bepaald moment was ik ziek en bleef ik als enige thuis terwijl de rest in de stad wat ging eten. Ik weet nog dat ik dacht: “Ik moet van dit moment genieten, eindelijk alleen!” Maar het lukte niet echt. Ik miste mijn huisgenoten meteen.

8. Nauwelijks beeldscherm

Toen ik die avond een keer alleen was, ging ik maar een filmpje kijken op de iPad van mijn huisgenoot. Ik genoot er niet eens echt van en realiseerde mij dat ik televisie kijken echt helemaal niet had gemist. Eén keer in de week gingen we naar een internetcafé om te appen met vrienden en familie. Dat vond ik wel heel erg fijn. Maar vaak na een uurtje was ik hier ook wel weer klaar mee (mede door de frustratie dat het internet zo langzaam was).

In die drie maanden in Oeganda ben ik nauwelijks met een beeldscherm bezig geweest en wat was dat heerlijk! Tijdens de daarop volgende backpackavonturen had ik altijd goede WiFi in landen als Cambodja, Panama, Nicaragua en Mexico. Daardoor check je toch altijd iedere dag even je telefoon. Ik realiseer mij nu dat ik het in Oeganda veel heerlijker vond. Ten eerste heb je meer het gevoel dat je weg bent. Ten tweede leef je veel meer dáár. Meer in het nu leven heeft altijd een regelrecht verband met hoe gelukkig ik mij voel!

9. Simpelheid

Geen beeldscherm, maar ook niet altijd elektriciteit en water. Dingen die misschien in de Nederlandse oren niet ideaal klinken. Geen Albert Heijn om je dagelijkse hap te halen. Of een café om de hoek om met je vrienden te beppen. Stiekem heb ik het allemaal niet gemist. Behalve een warme douche dan en een heerlijke maaltijd van de ap. En mijn bepvriendinnen.

Oké ik heb het dus allemaal wel gemist.

Maar stiekem werd ik er ook gelukkiger van dat ik het níet had. De beperkte keuze mogelijkheden zorgden er namelijk voor dat mijn gedachten rustiger werden. Geen water nu? Dan maar niet douchen. Je wordt heel makkelijk in bepaalde dingen. Mijn acceptatieniveau was een stuk hoger in Oeganda dan nu ik weer terug in Nederland bent. Als het internet er nu uitligt, kan ik enorm frustreren. Al die deadlines die ik moet halen, of mijn vrienden die ik nú moet spreken, of die serie die ik precies nú wil kijken. Stress!!! 😉

In Oeganda kon ik mij overgeven aan dat het er gewoonweg niet was en kon ik prima iets anders doen. Natuurlijk miste ik bepaalde voorzieningen soms. Maar dat was oké. En juist dat accepteren, maakte mij gelukkig.

10. Buiten leven

In Nederland leven we heerlijk binnen. Op onze comfortabele bank met het kacheltje aan. We hebben allemaal een perfecte hut tegen de boze buitenwereld gebouwd (of gekocht, of gehuurd). In Oeganda was mijn huisje nou niet je-van-het. Vandaar dat ik liever buiten dan binnen was. En wat was dat heerlijk! Een stuk vermoeiender en minder comfortabel. Maar je krijgt veel meer mee van de dag en de wereld. Ook dit maakte mij elke dag weer gelukkig.

‘s Ochtends met mijn teiltje water naar een hokje van modder lopen. Mezelf wassen onder de tropische zon terwijl er een vogel meekijkt en kwettert. Simpeler gaat het niet worden. Maar stiekem is dat wel waar ik ook gelukkig van word.

Vond je dit artikel nuttig of leuk om te lezen? Pin ‘m dan zodat ook jouw vrienden hem kunnen lezen!

Waar word jij gelukkig van?

Heb jij bepaalde momenten in je leven gehad waar jij echt gelukkig was? Waar lag dat aan? Herken je deze tien punten die ik hierboven beschrijf? Ik ben heel erg benieuwd naar jullie reacties! 🙂

Meer lezen? Lees hier alles over Oeganda.

Of lees dit eens:

Op reis genieten van het nu is zoveel makkelijker dan thuis. Of niet?!

 

 

Social Check-in!
FACEBOOK
FACEBOOK
INSTAGRAM
YOUTUBE
YOUTUBE

2 Comment

  1. Die geur van verbrand plastic met tropische natuur inderdaad… dat zet mij meteen weer in Azië… laatst waren de buren iets aan het opbranden en het had net geregend… het rook echt zo Aziatisch. Grappig dat dit soort kleine dingen je even weer terug zetten op een andere plek op deze aarde. Mooi beschreven en super om te lezen hoe fijn je het had in oeganda!

    1. jolande says: Beantwoorden

      Bijzonder he wat geur met je kan doen!! Leuk om te horen dat het voor jou ook herkenbaar is 🙂

Geef een reactie